É a terceira confraría máis nova da cidade, e foi fundada no ano 1997 por un grupo de rapaces estudantes. A súa saída ás rúas de Santiago foi ao ano seguinte, no ano 1998 e, popularmente en Santiago é coñecida como a Irmandade dos Estudantes, con sede na igrexa das Orfas, rexentada polas fillas da caridade.

A súa estación penitencial ten lugar todos os mércores santos ás 11 da noite, e as portas da súa sede ábrense á devandita hora con tres golpes de martelo. A procesión comeza coa Cruz de Guía acompañada de dous nenos e nenas vestidos de gala e os seus nazarenos visten un hábito de sarga negra con bocamangas e capuz negro e con escapulario e cíngulo de cor marfil.

Outro punto importante da súa estación de penitencia é o seu paso pola Praza de Praterías. Lugar no que todos os anos organizan un acto profesional especial de reverencia ao Apóstolo. Único punto na que a procesión se atopa ante a catedral.

Na súa estación de penitencia sempre os acompañan confrarías coas que están irmandados e, as notas musicais tan peculiares da Semana Santa compostelá están a cargo da recoñecida Banda da Misericordia de Viveiro.

Todos os mércores santos, a irmandade abre as portas da súa sede desde as 9 da mañá ata as 9 da noite, e teñen as nosas imaxes adornadas expostas, para que todos os confrades, cidadáns e turistas poidan visitar, orar e obter calquera tipo de información da irmandade.

SANTÍSIMO CRISTO DA MISERICORDIA

Propiedade da confraría desde o ano 2010, é un Ecce Homo realizado polo último imaxineiro compostelán, Leopoldo Rodríguez. Está feita en madeira de cedro de Brasil e é de tamaño natural.

O paso é levado por 12 portadores durante a súa estación de penitencia e desde hai uns anos adórnase con aproximadamente 1.200 caraveis morados.

NOSO PAI XESÚS DA ESPERANZA

Forma parte tamén da súa estación de penitencia, é unha imaxe de Cristo morto crucificado, construído en escaiola pintada e cravado nunha cruz de madeira.

Esta talla é propiedade de don Xosé Porto Buceta, párroco da Colexiata de Sar; ao cal lle foi doada por parte das monxas que se encargaban do coidado dos enfermos no antigo Sanatorio da Esperanza da nosa cidade, onde D. Xosé facía labores de acompañamento e celebración dos sacramentos. Leva o nome de Cristo da Esperanza, non só polo lugar onde estivo orixinalmente, senón porque na capela do sanatorio escoitou e deu esperanza a moitas persoas que, ante a enfermidade propia ou de familiares, pediron consolo aos seus pés. A expresión do seu rostro reflicte unha gran paz que inspira ese sentimento esperanzador que se lle atribúe.

Durante todo o ano, o Cristo custódiase na sancristía da citada Colexiata de Sar, pero, á chegada da Semana Santa, a imaxe é cedida á irmandade para a celebración dos actos. A noite do Mércores Santo, durante a procesión, a talla é portada por catro mulleres confradas que o levan tombado sobre os seus ombreiros.

NOSA SEÑORA DA MILAGROSA

Desde o ano 2018 tamén forma parte do desfile procesional a Virxe da Milagrosa, que é levada polos infantes da irmandade.

Esta imaxe é propiedade do Colexio da Nosa Señora dos Remedios. É unha talla de madeira, que se utiliza polas Fillas da Caridade para a oración durante todo o ano.